Vogeltaal

Een gestileerd mensfiguur lijkt met een vogel te fluisteren in een verstilde scène. Beweging en stilte balanceren op de grens van een verdwijnend landschap.
Wat we niet zeggen, zweeft soms dichterbij dan wat we kunnen benoemen. In de schaduw van het hoofd groeit de vogel van betekenis.
Het huis onder het oog2025-08-25T15:12:43+00:00
De onthoofde herinnering2025-10-04T18:07:51+00:00
Tussen adem en aanval2025-10-04T18:09:05+00:00
Wat achterblijft2025-10-04T18:09:57+00:00
Herinnering2025-10-04T18:04:35+00:00
De blik van het beest2025-10-04T18:05:56+00:00
Vogeltaal2025-08-25T15:05:27+00:00
De slokdarm van Eden2025-10-04T17:56:11+00:00
Tussen landing en verlangen2025-08-25T15:11:47+00:00