Een gestileerd mensfiguur lijkt met een vogel te fluisteren in een verstilde scène. Beweging en stilte balanceren op de grens van een verdwijnend landschap.
Wat we niet zeggen, zweeft soms dichterbij dan wat we kunnen benoemen. In de schaduw van het hoofd groeit de vogel van betekenis.
Tussen landing en verlangenadmin2025-08-25T15:11:47+00:00
De slokdarm van Edenadmin2025-10-04T17:56:11+00:00